Diş kökü çevresinde, genellikle bakteri enfeksiyonu nedeni ile oluşan, periapikal abse olarak da adlandırılan pü ile dolu bir kese.
NEDENİ
Periapikal abse, bakteriler pulpayı (dişin merkezindeki boşlukta bulunan dokular) işgal ettiklerinde oluşabilirler ve pulpanın ölmesine yol açarlar. Bu genellikle diş çürüklerinin (bkz. çürük, dental) bir sonucudur ve dişin enameli ve dentini hasara uğrayarak bakterilerin pulpaya erişmesine olanak sağlar. Bakteriler, diş hasara uğradığında da pulpaya ulaşabilirler. Pulpadaki enfeksiyon, daha sonra çevre dokuya yayılarak abse oluştururlar. Bakterilerin dişler ve dişetleri arasında oluşan ceplerde birikmesi ile oluşan bir abseye periodontal abse adı verilir. Bu abse tipi kronik periodontal hastalık varlığını gösterir ve bu durumda, periodontal zar (dişin kemiğe bağlantısı) hasara uğramış olup ciddi olgularda destek olan kemik bozulmuştur.
SEMPTOMLARI
Etkilenen diş ağrır veya zonklar ve ısırma ve çiğneme genellikle ağrı verir. Diş çevresindeki diş eti hassastır, kızarmış ve şişmiş olabilir. Tedavi edilmemiş bir abse giderek, çene kemiği boyunca diş eti yüzeyine doğru bir sinüs (kanal) açabilir ve diş etinde bir şişlik yapabilir. Eğer diş erindeki şişlik patlarsa pü ağza boşalır ve ağrı genellikle hafifler. Abse çevre dokulara ve kemiklere yayıldıkça, boyundaki tükrük bezleri ve yüz şişebilir ve baş ağrısı ve ateş gibi enfeksiyon semptomları ortaya çıkabilir.
TEDAVİSİ
Periapikal abse, pünün akabilmesi için dişin tacından pulpa boşluğuna bir delik açılması yoluyla boşaltilabilir ve sonra kök-kanal tedavisi (pulpa boşluğunun dental semende doldurulması) yapılır. Bazı olgularda dişin çekilmesi (bkz. ekstraksiyon, dental) gereklidir. Eğer enfeksiyon yayılmışsa antibiyotik ilaçlar reçete edilir.
Periodontal abse genellikle enfekte materyalin diş hekimi tarafından dikkatle uzaklaştırılması ile tedavi edilebilir.
Önceki
Sonraki